Ο σκύλος Θηρευτής.
Από τον Παναγιώτη Παπαθανασίου Σκύλος: Maximus, Bruno du JuraΤο κυνήγι και ο σκύλος σας.
Όλοι μας έχουμε χαρεί και αισθανθεί περήφανοι για τις «κυνηγητικές» ικανότητες του πιστού μας συντρόφου. Σε κάθε απλή στιγμή του. Στην βόλτα του , στον κήπο, στην θάλασσα. Αυτό που ίσως δεν αντιλαμβανόμαστε άμεσα είναι ότι ο σκύλος μας δεν το κάνει μόνο για να παίξει και να περάσει με αυτό τον τρόπο τις στιγμές του μαζί μας όπως παραδείγματος χάριν να κυνηγήσει μια γάτα, να σταθεί ακίνητος στην θέα ενός σπουργιτιού ή να φέρει με μανία ένα ξύλο από το νερό της θάλασσας ή της λίμνης του κοντινού μας πάρκου, αλλά γιατί το προτάσσει το δεοξυριβονουκλεϊκό οξύ του ή DNA που αποτελεί το γενετικό υλικό όλων των ζωντανών οργανισμών. Στο DNA περιέχονται οι πληροφορίες που καθορίζουν όλα τα χαρακτηριστικά ενός οργανισμού και οι οποίες οργανώνονται σε λειτουργικές μονάδες, τα γονίδια. Μέσω της αντιγραφής του DNA διατηρείται και μεταβιβάζεται η γενετική πληροφορία από κύτταρο σε κύτταρο και από έναν οργανισμό στους απογόνους του. Η βασικότερη λοιπόν πληροφορία στο DNA του αγαπημένου μας σκύλου είναι ο θηρευτής. Ο σκύλος μας όσο παράξενο και αν μας φαίνεται στις μέρες μας που όλα εξελίσσονται και όλα διαφοροποιούνται είναι ένας γνήσιος ΘΗΡΕΥΤΗΣ ένας τροφοσυλλέκτης από αρχαιοτάτων χρόνων, από την πρώτη στιγμή της ύπαρξης του.



